ทองดำดูหนัง #13 Rental Family (2025) ครอบครัวให้เช่า คนเหงามารวมตัว

Rental Family (2025) ครอบครัวให้เช่า

Directed By Hikari

ฟิลลิปป์ ชายชาวอเมริกันที่พำนักในประเทศญี่ปุ่น ดินแดนเอเชียตะวันออกที่เต็มไปด้วยการแข่งขันสูง เขากำลังดิ้นรนในอาชีพนักแสดง ครั้งหนึ่งเขาเคยโด่งดังจากโฆษณายาสีฟัน ซึ่งความสำเร็จเล็กๆ ในตอนนั้นกลายเป็นความหวังที่หล่อเลี้ยงให้เขาเชื่อว่าสักวันจะเป็นดาวรุ่งขึ้นมาในต่างแดน

ท่ามกลางความเงียบเหงา ฟิลลิปป์เองพยายามตั้งรกรากที่นี่เพราะตกหลุมรักในวัฒนธรรมและผู้คน ที่อเมริกาเขาไม่มีใครเหลือแล้ว ญี่ปุ่นจึงกลายเป็นบ้านหลังใหม่ ทว่าความโดดเดี่ยวกลับค่อยๆ กัดกินใจทีละน้อย มีเพียง โลลา หญิงสาวค้าบริการที่คอยรับฟังและเข้าใจความรู้สึกของเขาอย่างจริงใจ

วันธรรมดาวันหนึ่ง ชีวิตของฟิลลิปป์เปลี่ยนไปเมื่อได้รับโทรศัพท์จากเอเจนซี่แจ้งว่ามีงานจ่ายหนักและทำง่ายๆ แค่ไปร่วมงานศพของชายชาวญี่ปุ่นคนหนึ่ง ด้วยความสงสัยเขาจึงลองไปดู ปรากฏว่าชายคนนั้นยังไม่ตายแต่มันคือการ "จำลองการตาย" โดยชายผู้นี้ได้จ้าง ซินจิ เจ้าของบริษัทผู้ภายนอกดูเข้มแข็งแต่ภายในเปราะบาง ที่เปิดบริษัท “รับจ้างให้เช่าคน”

อุตสาหกรรมให้เช่าคนนี้ ไม่เกี่ยวข้องกับการค้าบริการทางเพศหรือบาร์โฮสต์แบบที่หลายคนคุ้นเคย แต่เป็นบริการที่เปิดให้เราได้ “เช่า” บุคคลทั่วไปมาเป็นเพื่อนในสถานการณ์ต่างๆ เนื่องจากในสังคมญี่ปุ่น 

การไปพบจิตแพทย์ยังไม่เป็นที่ยอมรับนัก หากใครเหงา เศร้า หรือสูญเสียคนรัก ทางออกที่ง่ายที่สุดคือการจ้างนักแสดงสมมติมาทำหน้าที่เยียวยาใจ

ในตอนแรกฟิลลิปป์ไม่เข้าใจและปฏิเสธหัวชนฝาเพราะรู้สึกเหมือนเป็นการหลอกลวง จนกระทั่งเขาได้ลองเปิดใจรับเคสแรกในบทบาท "สามีจำแลง" ให้กับหญิงสาวคนหนึ่งในงานแต่งงาน ความประหม่าทำให้เขาเกือบทำพัง 

แต่ก็ได้ ไอโกะ หญิงสาวร่วมบริษัทเข้ามาดึงสติไว้ ไอโกะนั้นเป็นพนักงานที่ยึดมั่นในหลักการ แต่เธอกลับต้องเผชิญกับความว่างเปล่าในสังคมปิตาธิปไตย งานที่เธอได้รับอย่าง "บริการรับขอโทษ" ในบทเมียน้อยจำแลงที่ต้องยอมโดนตบจากเมียหลวง ทำให้เธอได้รับแต่ความเจ็บปวด

สำหรับฟิลลิปป์ หลังจบพิธีแต่งงานจำแลงและส่งตัวเจ้าสาวเข้าเรือนหอ 

คำพูดเพียงคำเดียวว่า “ขอบคุณนะคะ” จากเจ้าสาว กลับทำให้เขารู้สึกว่าอาชีพนักแสดงจำแลงมีคุณค่าแค่ไหน 

เขาจึงตัดสินใจรับงานต่อไปโดยไม่ลังเล และเริ่มมองโลกในแง่ดีขึ้นถึงขนาดลุกขึ้นมาเก็บกวาดห้องพักที่เคยรกรุงรัง

บทบาทต่อมาที่เขาได้รับคือการเป็นนักข่าวเพื่อสัมภาษณ์ คิคูโอะ อาซากาว่า อดีตนักแสดงชื่อดังที่ป่วยเป็นอัลไซเมอร์ คิคูโอะเป็นชายแก่ที่โดดเดี่ยวและเจ็บปวดที่ไม่ได้ดูแลลูกสาวให้ดี บาดแผลในใจของเขาคือกล่องเก็บความทรงจำเกี่ยวกับคนรักเก่าที่บ้านเกิดซึ่งเสียชีวิตไปก่อนที่เขาจะได้กลับไปหา ฟิลลิปป์พยายามทำความเข้าใจมุมมองของคิคูโอะอย่างเต็มที่เพื่อให้ช่วงเวลาสุดท้ายของชายคนนี้มีความหมายที่สุด

ในขณะเดียวกัน ฟิลลิปป์ยังต้องรับบทเป็น "คุณพ่อจำแลง" ให้กับ มีอา เด็กสาวลูกครึ่งที่อยู่กับ ฮิโตมิ แม่เลี้ยงเดี่ยว แม้ในตอนแรกมีอาจะไม่เชื่อใจว่าพ่อคนนี้จะอยู่กับเธอจริงๆ แต่ความสัมพันธ์ปลอมๆ นี้กลับค่อยๆ ก่อตัวจนกลายเป็นความผูกพันที่จริงใจ ความโดดเดี่ยวและการถูกทอดทิ้งแปรเปลี่ยนเป็นความรักพ่อลูกที่เพิ่มมากขึ้น

ทว่างานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา เมื่อฮิโตมิสังเกตว่าฟิลลิปป์เริ่มให้ใจจนล้ำเส้นเกินไป เธอจึงตัดสินใจตัดจบความสัมพันธ์นี้ทันที แม้มีอาจะเสียใจมากเมื่อรู้ความจริงว่าฟิลลิปป์เป็นเพียงนักแสดง แต่สุดท้ายเธอก็เข้าใจเหตุผลของแม่ที่อยากให้เธอมีชีวิตที่ดี และตระหนักได้ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้นมัน "จริง" สำหรับเธอเสมอ จนทั้งคู่ตัดสินใจกลับมาพบกันบ้างเพื่ออัปเดตชีวิตในตอนจบ

แม้แต่ ซินจิ เจ้าของบริษัทเองก็ได้เรียนรู้จากการเข้ามาของฟิลลิปป์ว่า ครอบครัวที่เขามีในตอนแรกนั้นก็เป็นเพียงการ "จ้าง" มาเช่นกัน และการทำธุรกิจนี้ไม่ใช่แค่เรื่องผลกำไร แต่ต้องคำนึงถึงสภาพจิตใจของลูกจ้างด้วย

ท้ายที่สุดในมุมมองของทองดำ หนังเรื่องนี้ให้ความหมายของคำว่าเหงาและความโดดเดี่ยวได้ยอดเยี่ยมมาก เคมีของ เบรนแดน เฟรเซอร์ และนักแสดงเด็กอย่าง แชนนอน กอร์แมน กลมกล่อมและสะท้อนความเปราะบางของสังคมญี่ปุ่นออกมาได้อย่างลึกซึ้ง ถือว่าเป็นหนังที่ดูฆ่าเวลาก็ได้ หรือจะดูเพื่อค้นหาความหมายของความสัมพันธ์ก็ดีมากเลยค่ะ