ทองดำดูหนัง #1 It Was Just Accident แค่อุบัติเหตุ...ที่ตั้งใจ

It was just Accident (2026) Directed by Jafar Panahi

หนังพาเราไปฝั่งเรื่องราวครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกที่กำลังขับรถเพื่อกลับบ้านแต่เผลอไปชนหมาตัวหนึ่งระหว่างทางไป ฝั่งพ่อลงไปดูและขึ้นรถมา เขายังคงขับต่อไปแม้ตัวลูกสาวจะรู้สึกสงสารหมาแค่ไหนแต่ฝั่งแม่ก็พูดได้แค่ว่า “มันเป็นเพียงอุบัติเหตุที่พ่อไม่ได้ตั้งใจ” หลังจากนั้นตัวหนังจึงส่งเราเข้าไปหาตัวละครหลัก วาฮิด ชายวัยกลางคนที่เป็นเจ้าของอู่รถที่ปวดหลังตลอดเวลา โชคชะตาพาครอบครัวและวาฮิดมาเจอกัน วินาทีที่เขาได้ยินเสียงฝีเท้าของผู้เป็นพ่อ วาฮิดถึงกับเข่าทรุดและภาพความทรงจำก็กลับมา

เช้าวันรุ่งขึ้นวาฮิดตามชายผู้เป็นพ่อไปและแล้วเขาก็จับตัวชายผู้เป็นพ่อขึ้นมา พาไปกลางทะเลทราย พร่ำพูดถึงเหตุการณ์ที่ชายคนนี้ทำให้เขาต้องฝังใจ เราถึงรู้ว่าวาฮิดคือหนึ่งในผู้เรียกร้องสิทธิทางการเมืองของประเทศอิหร่านและเขาโดนจับตัว ทรมาณ รีดข้อมูล ถูกทำโทษเพื่อพิสูจน์ว่าความเชื่อของเขานั้นขัดกับประเทศที่ศีลธรรมอันดีงาม แต่ทว่าระหว่างฝังกลบชายผู้นี้เขากลับลังเลขึ้นมา

ไม่มั่นใจว่าใช่ “เอ็กบอล” ชายที่เคยทรมาณทรกำเขา ความสับสนก่อตัวขึ้นในจิตใจทำให้เขาต้องโทรตามคนที่เคยโดนมาร่วมยืนยันว่าชายผู้นี้สมควรได้รับความผิดที่ก่อขึ้นหรือไม่

ก่อเกิดเป็นห้วงเวลาที่อึดอัด กระสับกระส่าย ค้นหาความจริงผ่านตัวละคร 5 ตัว คู่บ่าวสาวที่กำลังจะแต่งงาน นักข่าวที่ผันแปรมาเป็นช่างภาพ อดีตแฟนหนุ่มใจร้อนและคุณลุงร้านหนังสือ

ทองดำ(ขออนุญาตแทนด้วยคำนี้)ได้ดูหนังเรื่องเกิดความรู้สึกตื่นเต้นตลอดเวลา สับสนไปพร้อมๆกับตัวละครว่าจะทำอย่างไรกับชายผู้นี้ดี ถ้าเกิดเป็นเรา เราจะยัง “ให้อภัยได้หรือเปล่า” หนังจากประเทศอิหร่านเรื่องนี้ได้พูดถึงในวงกล้างตลอดจนไปคว้ารางวัลในเทศกาลเมืองคานส์มา

ในหนังมีการพูดถึงสิทธิการเรียกร้องค่าแรง การประท้วงและการถูกพรากความบริสุทธิ์จากร่างกายเรา สิ่งนี้ถูกกระทำภายใต้เจ้าหน้าที่รัฐ สายลับของประเทศ เหยื่อมากมายพยายามเดินหน้าต่อและลืมสิ่งที่เกิดขึ้น แต่การปรากฎตัวของชายที่ยังไม่แน่ใจว่าใช่คนที่ทำร้ายพวกเขาหรือไม่

ทุกเหตุการณ์ในหนังตัวละครแต่ละตัวจะมาสังเกต เฝ้ามองและจำแม้กระทั่งกลิ่นได้แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังลังเลว่าจำทำอย่างไรต่อดี คำถามนี้เกิดขึ้นมาระหว่างที่แมวดำตัวนี้ได้สัมผัส ทำไมถึงไม่ฆ่าทิ้งเสีย ทำไมต้องให้อภัย สุดท้ายหนังก็พาเราคว้านความในใจนี้ไปเรื่อยๆจนไปถึงเหตุการณ์ท้ายสุดของเรื่อง แม่ที่กำลังตั้งครรภ์ของชายผู้นั้นที่กำลังเป็นลมและลูกสาวที่เผลอโทรเข้ามาทำให้สถานการณ์กลับตาลปัตร

พวกเขาลืมความคับแค้นใจทั้งหมดไปสิ้นเหลือเพียงความพยายามอุตสาหะที่จะพาหญิงท้องแก่และลูกสาวของชายผู้นั้นไปส่งโรงพยาบาลอย่างปลอดภัย

สรุปสุดท้ายของเรื่องหนังไม่ได้พาเรา “แก้แค้นหรือลุกขึ้นมาสู้อย่างโหดร้ายกลับ” 

หนังพาเรามาพบกับการให้อภัยเขาเพื่อตัวเอง ให้อภัยระบบแย่ๆที่สร้างคนเลวขึ้นมาและท้ายสุดหนังเรื่องนี้ดีมากจริงๆค่ะ มีเหตุการณ์ให้ชวนขำอยู่และมีเรื่องให้ขบคิดมากมาย

มองดูหนังเรื่องนี้ทองดำว่าก็ไม่ต่างอะไรกับประเทศตัวเองมากนัก เพียงแต่ว่าเรื่องบางเรื่องเราคงจะให้อภัยกันไม่ลง….