ทองดำดูหนัง #6 สัปเปเหร่อ 2 (The Undertaker) ความหมายของการได้ตายและการมีชีวิตอยู่
สัปเหร่อ 2 (The Undertaker)
กำกับโดย ธิติ ศรีนวล
ธูป ตัวละครใหม่ในภาคนี้ ชายหนุ่มผู้มีแววตาเศร้าสร้อยยังคงคะนึงถึงการจากไปของเมียและลูกสุดที่รัก เมื่อเขาไม่เหลือใครแล้วหนทางเดียวคือการก้าวข้ามไปยังโลกความตายเพื่อจะได้พบพวกเขาอีกสักครั้ง
ขวัญข้าว ภรรยาสาวของธูปที่โผล่มาน้อยฉากแต่ก็สร้างความประทับใจให้กับเราได้
จาลอดและมืด สองพี่น้องที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านพร้อมกับครอบครัว พวกเขาใช้ชีวิตกันอย่างปกติสุขจนกระทั่งการจากไปของยายและการกลับมาจากความตาย
ครูแก้ว ภรรยาของจ่าลอดที่กำลังตั้งครรภ์อยู่
ยายจ่อย หัวใจของครอบครัวจ่าลอด ผู้มอบทั้งเสียงหัวเราะและบทเรียนครั้งสำคัญเรื่องการ "กลับมา"
เซียง ตัวละครชายหนุ่มที่ผันตัวมาเป็นสัปเหร่อช่วยเหลือทำศพให้ผู้คนในหมู่บ้าน เราจะเห็นพัฒนาการตัวละครตัวนี้จากภาคแรกที่เศร้าและทำใจไม่ได้ที่อดีตแฟนสาวจากไป แต่พอเขาก้าวสู่บทบาทใหม่
และเจิด คู่หูสุดฮาที่ตัดสินใจมาเป็นสัปเหร่อต่อจากพ่อและช่วยเหลือทุกคนในหมู่บ้าน
ในภาคนี้เราจะเห็นเลนส์ความตายลึกซึ้งคิดผ่านเส้นเรื่องสองเรื่อง
ยายจ่อยถูกฟ้าผ่าตายในขณะทำนา ในขณะที่ครอบครัวโศกเศร้า แต่ในโลกหลังความตาย ยายกลับมีความสุขและยินดีที่จะเดินทางต่อ โลกหลังความตายในจักรวาล "สัปเหร่อ" ถูกนำเสนออย่างเป็นธรรมชาติ—บางทีสวรรค์หรือนรกอาจไม่ใช่ที่ที่เราเคยอ่านเจอ แต่มันคือ "ด่านถัดไป" ที่เราจะเลือกไปเกิดใหม่ กลับไปใช้ชีวิต หรือจมปลักอยู่กับอดีต
ธูปคือขั้วตรงข้าม เขาพยายามฆ่าตัวตายซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อไปหาคนรัก หนังเผยให้เห็นปมในอดีตที่ทั้งคู่พลั้งเผลอลืมลูกน้อยไว้ในรถจนเสียชีวิต จนนำไปสู่อุบัติเหตุที่พรากชีวิตขวัญข้าวไป ภาพของธูปคือตัวแทนของ "คนที่ไม่ยอมปล่อยมือ"
"ความตายและมีเพียงความตายเท่านั้นที่เราควรจะปรึกษาพูดคุยในชีวิต ไม่ใช่เรื่องในอนาคตอันเคลือบคลุมหรือหนทางในการรอดชีวิต แต่เป็นเรื่องที่เราจะไม่ได้อยู่อีกต่อไปต่างหาก" — มารี เรเนรู
สะท้อนให้เห็นว่าทั้งยายจ่อยและธูปต่างก็เผชิญความตายเหมือนกัน แต่ผลลัพธ์กลับต่างกันที่ "การเลือก" ธูปฆ่าตัวตายสำเร็จด้วยความหวังจะได้เจอครอบครัว แต่กลับต้องหลงทางใน "โคลนแดง" ที่เต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานตามหลักความเชื่อที่ว่าผู้ที่ปลิดชีพตนเองย่อมไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด
หากใครได้ดูหนังเส้นเรื่องความตายในโลกคนเป็นจะเห็นได้อย่างชัดเจน ยายจ่อยใช้ชีวิตครั้งที่สองอย่างมีความสุข อยู่กับลูกหลาน ทำตัวให้ดีขึ้น อยู่กับปัจจุบัน อธิบายอย่างง่ายคือ ภาพสีชมพูในทุ่งลาเวนเดอร์ ในขณะที่ ธูปว่ายวนเวียนอยู่กับการตั้งใจตายจนถึงขั้นพาตัวเองขับรถชนไม่รู้กี่ครั้ง จะมีฉากภาพย้อนอดีต (Flashback) ที่ทั้งธูปและขวัญข้าวนั้นเจอกันสมัยเรียน ท้องไม่ได้ตั้งใจจนมีลูกคลอดมา แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นทั้งคู่ลืมลูกน้อยไว้ในรถจนเสียชีวิตส่งผลให้มีความแตกร้าวในความรักขนนำไปสู่อุบัติเหตุที่ไม่ได้ตั้งใจ ภาพของธูปคือตัวแทนของคนจมปลัก ส่วนภาพของยายจ่อยคือตัวแทนคนปล่อยวาง
ที่น่าสนใจคือ "มืด" ตัวละครที่ถ่ายทอดอารมณ์ของการสูญเสียออกมาได้อย่างโดดเด่น ทั้งสีหน้าและแววตาที่เจ็บปวดไม่ต่างจากเซียงในภาคแรก แต่เมื่อมืดได้พบกับ "แม่ใหญ่" (ยายจ่อย) ในที่สุด เขาก็ได้เห็นว่ายายมีความสุขและได้พบความสงบที่แท้จริง
ในขณะที่ยายจ่อยพบความสงบ ธูป กลับเลือกจบชีวิตตัวเองด้วยความหวังว่าจะได้พบลูกเมีย แต่ความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น การฆ่าตัวตายของเขาไม่เพียงแต่ทำลายมิตรภาพของเซียงและเจิด แต่ยังส่งผลให้วิญญาณของเขาต้องหลงทางอยู่ใน "โคลนแดง" จมดิ่งอยู่กับความโศกเศร้าและทรมานอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
สุดท้ายความตายเป็นสิ่งที่หลีกหนีไม่ได้ จงใช้ชีวิตให้มีความสุขราวกับว่าจะเป็นวันสุดท้ายของชีวิต
ส่วนแมวดำตัวนี้ก็ขอนอนกลิ้งๆให้สบายใจก่อนจะถึงวันนั้นนะคะ
ความคิดเห็น