Thongdamwatchesfilms

ปกติทองดำมักจะเขียนถึงแต่ภาพยนตร์ยาวเป็นหลัก แต่วันอาทิตย์ที่ผ่านมามีโอกาสได้ดูหนังสั้นเรื่องหนึ่งแล้วพบว่าน่าสนใจมาก บวกกับที่ไม่เคยลองเขียนวิจารณ์หนังสั้นมาก่อน วันนี้เลยอยากขอเปิดประเดิมกันด้วยเรื่องนี้เลยค่ะ! Worldly Desire (2005) หนังสั้นที่ได้รับทุนจากต่างประเทศเพื่อสำรวจวิถีชีวิตชาวเอเชีย โดยผู้กำกับเลือกใช้ "ป่า" เป็นฉากหลังของเรื่อง ตัวหนังเปิดด้วยความมืดมิดในยามค่ำคืน ก่อนที่สปอตไลต์จะสาดส่องลงมาตรงกลาง เผยให้เห็นหญิงสาวในชุดกลิตเตอร์ระยิบระยับ พร้อมเสียงดนตรีคลอเบาๆ “ฉันจะโชคดีเหมือนแม่ของฉันบ้างไหม...” เสียงเพลงดังขึ้นพร้อมกับภาพของเธอและเพื่อนสาวที่ลุกขึ้นมาเต้นรำด้วยท่าทางสนุกสนาน รายล้อมไปด้วยป่าดงพงไพรซึ่งดูไม่น่าใช่สถานที่ที่จะมารื่นรมย์ได้เลย เนื้อหาของเพลงพูดถึงความรักและความหวัง ก่อนที่หนังจะตัดสลับไปหาชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังวิ่งหนีอะไรบางอย่างด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน ช่วงแรกทองดำพยายามพิจารณาว่าเหตุการณ์เหล่านี้เชื่อมโยงกันอย่างไร จนกระทั่งหนังเฉลยว่า ทั้งหมดที่เราเห็นก็คือ "กองถ่าย" หนังกำลังเล่าถึงเบื้องหลังของทีมงานที่ต้องทำงานกันอย่...

The End of Oak Street (2026) Directed by David Robert Mitchell หนังใหม่ล่าสุดจากผู้กำกับ It follows ผลงานทริลเลอร์สยองขวัญคราวนี้มากับหนังมหันตภัยเอาชีวิตรอดซึ่งดูแล้วไม่มีอะไรเกี่ยวโยงกับความสามารถของเดวิดจากเรื่องที่แล้วซักกะนิด  เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในยุค 1980s แถบชานเมืองย่านอเมริกาคนขาวชนชั้นกลาง มีครอบครัวหนึ่ง พ่อ แม่ ลูกชายและลูกสาว พวกเขากำลังเฉลิมฉลองฤดูร้อนร่วมกัน ทุกอย่างดูเป็นไปได้ด้วยดี ฤดูร้อน การใช้เวลาร่วมกัน เพื่อนบ้านที่แสนน่ารักทว่าในความอบอุ่นที่เรากำลังนั่งดูอยู่ ทองดำและลูกชายในเรื่องสังเกตเห็นความผิดปกติระหว่างแม่และพ่อของเขา พวกเขาทั้งคู่ทะเลาะกันและดูเหมือนว่าจะทะเลาะกันบ่อยจนสร้างความไม่สบายใจเล็กน้อยให้กับลูกชาย เขามีภาพจำในหัวมาตลอดว่าครอบครัวของเขาช่างไร้ที่ติ มีความสุขรักใคร่กลมเกลียวกันมาตลอด ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไร พวกเขาจะผ่านมันไปได้และด้วยคำพูดปลอบใจจากพี่สาวพอที่จะให้น้องชายคลายกังวลไปบ้าง พ่อและแม่ที่ทำเหมือนทุกอย่างปกติทั้งที่ความสัมพันธ์กำลังระหองระแหง ฝั่งแม่อยากเป็นนักเขียนและอยากมีเวลาเป็นของตัวเอง  ในยุคสมัยนั้น หากผู้หญิงได้...

ทองดำกลับมาแล้วค่ะหลังจากห่างหายจากการเขียนวิเคราะห์ วิจารณ์หนังไปเสียนาน TT-TT ทองดำวุ่นมากเลยค่ะแถมยังป่วยตลอดอีก สัญญาว่าจะดันหลังตัวเองให้เขียนบ่อยๆนะคะ~~~ รอบนี้เป็นภาพยนตร์ไทยสุคดคลาสสิคจากผู้กำกับดังอย่าง คุณ รัตน์ เปสตันยี  เรื่องราวของผู้คนที่แวะเวียนมาใช้บริการและพักผ่อนหย่อนใจ ณ “โรงแรมสวรรค์” โรงแรมชนบทเล็กๆ ที่มีห้องพักเพียงห้องเดียว พร้อมบาร์เครื่องดื่มที่มักดึงดูดทั้งเหล่านักร้อง ตัวละครสุดแปลก และความวุ่นวายโกลาหลมารวมไว้ในที่เดียวกัน กิจการแห่งนี้ดูแลโดยสองลุงหลาน ฝั่งหลานชายมีดีกรีเป็นถึงแชมป์งัดข้อระดับโลกแถมยังมีนิสัยชอบเสี่ยงโชค ผู้คนที่ผ่านไปมามักแวะเวียนมาขอท้าประลองกับเขาเสมอ ซึ่งเขาก็กวาดชัยชนะกลับไปได้ทุกครั้ง นอกจากนี้เขายังทำหน้าที่เป็นบริกรและบาร์เทนเดอร์ผู้ชื่นชอบการพูดคุยแลกเปลี่ยนกับแขกเหรื่ออีกด้วย วันหนึ่ง “ชนะ” ชายหนุ่มสุดหล่อผู้มีท่าทีเบื่อโลกและไม่ค่อยเอนจอยกับสิ่งรอบข้าง ได้เดินทางมาพักที่นี่โดยตั้งใจว่าจะมาผ่อนคลายจิตใจ แต่กลับต้องมาเจอกับวงดนตรีมากหน้าหลายตาที่แวะเวียนเข้าซ้อมเพลงไม่เว้นแต่ละวัน ชนะเริ่มไม่พอใจกับสภาพอันพลุกพล่านแ...

Human Vapor (2026-) Directed by Shinzo Katayama มนุษย์ที่มองมนุษย์ไม่เท่ากัน ซีรีส์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ญี่ปุ่นชื่อดังในยุค 1960 ที่พูดถึงมนุษย์ก๊าซปริศนาที่ไล่ล่าตามฆ่าคน ในบทดัดแปลงฉบับซีรีส์ได้มีการนำมาเล่าใหม่โดยตัวละครหลักอย่าง เคนจิ โอก้าโมโตะ ตำรวจกรันจ์เซอร์ๆ ที่เพิ่งโดนสั่งพักงานไป แต่เขากลับได้รับคำสั่งจากกรมตำรวจนครบาลให้เข้ามาทำคดีอีกครั้ง เรื่องราวเริ่มเข้มข้นขึ้นเมื่อ เคียวโกะ โคโนะ นักข่าวสาวเลือดร้อน กำลังสัมภาษณ์อาจารย์วิศวกรรมสิ่งแวดล้อมเรื่องสารเคมีรั่วไหลในข่าวยามเช้า จู่ๆ ก็มีควันลอยฟุ้งทั่วสตูดิโอ ก่อนที่มันจะแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของอาจารย์จนร่างแตกเลือดสาดกระจายคาไลฟ์สด สร้างความตกใจให้กับประชาชนชาวเกียวโตเป็นอย่างมาก และนั่นทำให้เคนจิได้กลับมาพบกับเคียวโกะอีกครั้ง ทั้งคู่เคยมีความสัมพันธ์ที่ดีร่วมกันก่อนจะแยกทางกันไป เคนจิเริ่มตามสืบคดีนี้อยู่ จนกระทั่งมีคลิปใหม่จากชายสูทฟ้าปริศนาผู้อ้างว่าตัวเองเป็นฆาตกรที่ฆ่าอาจารย์เมื่อเช้า และขู่ว่าจะฆ่าอีกหากผู้กระทำความผิดไม่ออกมาขอโทษ ซึ่งความผิดที่ว่านี้เกี่ยวข้องกับองค์กร ไวท์ เซ็นเตอร์ เรื่องนี้สร้า...

Power Ballad (2026) เพราะเพลงนี้…เป็นของเธอ Directed by John Carney ริชาร์ด พาวเวอร์ อดีตนักร้องวงร็อคยุค 90s ที่ผันตัวมาเป็นนักร้องงานแต่ง เขาใช้ชีวิตอย่างสมถะกลับบ้านมาหาลูกและเมียที่น่ารัก ทว่าในใจของเขาอยากไปได้ไกลกว่านั้น “ความโด่งดัง ชื่อเสียงและเงินทอง” พาวเวอร์พยายามแต่งเพลงซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ไม่จบเสียที มันเหมือนท่วงทำนองยังไม่สมบูรณ์แบบ เขารู้สึกเนื้อเพลงมันขาดส่วนประกอบบางอย่างไป แดนนี่ วิลสัน อดีตนักร้องบอยแบนด์ชื่อดังที่เดบิวต์ออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว สาวๆ ทั่วโลกกรี๊ดกราดเขาอย่างมาก ทว่าวิลสันกลับรู้สึกเพลงเขาไม่ขึ้นชาร์ตเสียที การมางานแต่งของเพื่อนครั้งนี้ก็ทำให้เขาได้พบกับพาวเวอร์ ทั้งคู่บรรเลงเพลงร้องด้วยกันเข้าขากันอย่างดี ขึ้นชื่อว่าจอห์น คาร์นีย์แล้ว เพลงประกอบเพราะเสนาะหูทุกเพลง ฟังแล้วทำทองดำอยากเต้นตามในโรงเลย งานของจอห์น คาร์นีย์เป็นหนังประเภท Music-Drama เขามักจะทำหนังชีวิตตัวละครขี้เหงา รู้สึกชีวิตขาดหายอะไรบางอย่างไปผ่านเสียงเพลงและการเอาสิ่งนั้นกลับมาก็ผ่านบทเพลงเช่นเดียวกัน พาวเวอร์และวิลสันคุยกันอย่างถูกคอทั้งคู่จึงไปสนทนาต่อกันในห้องพักของวิลสัน ห้อ...